KARAYEMİŞ

KARAYEMİŞ  YETİŞTİRİCİLİĞİ

Karayemiş (Prunus laurocerasus L.) anavatanı Doğu Karadeniz Bölgesi olan vebölgemizde ‘Taflan’ adıyla bilinen meyve ve süsbitkisi olarak yetiştiriciliği yapılan birmeyvedir.Karadeniz bölgesinde yol kenarlarında,ev bahçelerinde, parklarda çok sık rastlanılır.Meyvesi pazarlarda satılır ve bölge halkıtarafından severek taze olarak tüketilir.Ayrıca reçeli, pekmezi, tuzlaması yapılır ve kurutularak tüketilir. Meyveleri mide vebarsak hastalıklarına iyi geldiği şekerhastaları için uygun olduğu, tokluk verdiği içindiyet meyvesi olduğu, çekirdeğin içinin detansiyon ilacı olarak kullanıldığı bilinmektedir.Ayrıca kışın yaprağını dökmediği içinyaprakları kışın hayvan yemi olarak kullanılır.Yine yapraklarında bulunan Aqualaurocerasi yada Laurocerasin maddesi ile yapılan ilaçlaröksürük dindirici olarak ve antispazmatikolarak kullanılır. Ayrıca meyveleri liköryapımında kullanılır. Köklerinin yüzlek olmasınedeniyle meyilli arazilerde erozyonlamücadelede kullanılabilir.

 EKOLOJİK İSTEKLERİ 

Kökleri fazla derine gitmediğindenkurağa ve soğuğa fazla dayanıklı değildir.Karadeniz iklimi sahil kesiminde yetiştiriciliğiyapılmaktadır. Vejetasyon döneminde yağışınyeterli olması meyve iriliğini artırmaktadır.Toprak isteği bakımından çok secicideğildir. Tınlı-kumlu geçirgen ve organikmaddece, bitki besin elementlerince boltopraklarda iyi yetişir.

BİTKİSEL ÖZELLİKLERİ

Karayemiş bitkisi yaz kış yaprağınıdökmeyen (herdem yeşil) boylu çalı yada ağaçhalinde bulunur. Ağaç boyları 6-10 m kadarboylanabilmektedir. Yaprakları elips biçimde5-25 cm uzunlukta, çiçekleri beyaz renkli 5-15cm boyunda salkım halindedir. Erkek ve dişiçiçekler aynı bitki üzerinde olabileceği gibibazen ayrı ayrı bitki üzerinde bulunmaktadır.Periyodisiteye açık bir bitkidir.Çiçeklenme Mart-Mayıs aylarındaolmakta çeşitlere bağlı olarak 20-25 günsürmektedir.Meyveleri 6-25 mm boyundaolup,önceleri yeşil renkte olgunlaştıkça tipleregöre kırmızı, mor, sarı ve beyaz olmaklabirlikte genellikle siyaha yakın koyu bir renkalır. Meyveler yalancı meyve tipindedir. Meyveşekli yuvarlak, oval ve silindirik olabilmektedir.Meyve olgunlaşması çeşide bağlı olarakhaziranda başlayıp ağustos ayı sonuna kadarhasat edilmektedir. Tam olgunlaşmışkarayemiş meyvesinde SÇKM %17.6, sitrik asitcinsinden toplam asitlik %0.26, pH 4.3civarındadır. Karayemişlerde ağaç başınaverim 20-110 kg arasında değişmektedir.Ortalama verim 50 kg’dır.

 ÇOĞALTILMASI

Karayemişler tohum, kök sürgünleriveya çelikle çoğaltılmaktadır. Genellikle köksürgünleri ve çelikle çoğaltma fidanüretiminde kullanılması yaygındır.

BAHÇE TESİSİ

Karayemiş meyvesi Karadeniz sahilkuşağında genellikle ev bahçelerinde ,yolkenarlarında, sınır ağacı olarak tek ağaç olarakveya sınırlarda çit olarak yetiştiriciliğiyapılmaktadır. Meyvelerin tadı bölge insanınındamak zevkine uygun olması pazar değeriniartırmıştır. Ağaçları 6-10 m arasındaboylandığından dikim mesafesi 6X7,7x7,8x8şeklinde yapılmaktadır. Toprak pH’sı 5-7arasında asit karakterli topraklar uygunolacaktır. Dikim şekli olarak arazi yapısınabağlı olarak kare, üçgen ve kontur dikimlerdenbiri tercih edilebilir. Dikim çukurları öncedenaçılır, çukurlar 60-70 cm genişlikte ve 60-70cm derinlikte olması yeterlidir. Dikim diğermeyve fidanlarında olduğu gibidir.Karayemişlere verilecek şekil Goble,Modifiyelider, Palmet şekillerinden birisiolabilir. Karayemişlerde budama ağaçlara suyürümeden önce ve sürgün uzaması başlamadanerken ilkbaharda yapılması uygun olacaktır.Gübreleme ilk dikimde diğer meyvefidanlarında olduğu gibi 100-200 g DAP, fidançukurunun altına ahır gübresi ve üst tarlatoprağı karıştırılarak verilir. Yetişkinağaçlarda ise gübreleme diğer meyveağaçlarında olduğu gibi toprak tahlilsonuçlarına göre yapılır.Karayemişler de yazın sıcak günlerindesulama yapılması meyve kalitesini ve gelişiminiartırır.
Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi1
Bugün Toplam4
Toplam Ziyaret99243
Döviz Bilgileri
AlışSatış
Dolar7.28147.3105
Euro8.55998.5942
Hava Durumu
Saat
manşetler

YARARLI LİNKLER